Λεφτά για εκδότες υπάρχουν, για τους εργαζόμενους;

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΠΑΝΤΟΥ!
ΣΣΕ και ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΡΑ!

Δίνουμε στη δημοσιότητα (όπως κάνουμε συστηματικά από τις αρχές Ιουνίου του 2016, αξιοποιώντας το άρθρο 6 του Ν. 4374/2016), τα στοιχεία για τη διαφημιστική δαπάνη των τεσσάρων συστημικών Τραπεζών και της Τράπεζας Αττικής, για το 2016, το 2015 και το ΚΕΕΛΠΝΟ επιμένοντας να ρωτάμε τη συνδικαλιστική ηγεσία του Κλάδου των ΜΜΕ, που επείγεται για τη «νέα συμφωνία εργαζομένων – εργοδοτών», με στόχο την «ανακεφαλαιοποίηση» και διεύρυνση των ασφαλιστικών ΝΠΙΔ του κλάδου, ειδικότερα του ΕΔΟΕΑΠ:

  1. Θα πάρει θέση και τους εργοδότες – μέλη της ΕΣΗΕΑ, όπως το πρώην στέλεχος του ΠΗΓΑΣΟΥ, Φώτης Τσιμέλας, ο οποίος με βάση επώνυμες καταγγελίες συναδέλφων, «εξανάγκαζε» συναδέλφους – μέλη της ΕΣΗΕΑ και της ΕΣΠΗΤ, να γράφουν «δωρεάν» για τις προσωπικές επιχειρήσεις του, στο διαδίκτυο και στις εκδόσεις, με αντάλλαγμα επιμίσθια με ΔΠΥ στον ΠΗΓΑΣΟ; Οι επιχειρήσεις Τσιμέλα εισέπραξαν 57.140 ευρώ το 2016, μόνο από τις Τράπεζες!
  2. Θα εκκαθαρίσουν τα μητρώα τους οι Ενώσεις από τους ιδιοκτήτες – μέλη τους, που διεκδικούν για τον εαυτό τους το δικαίωμα να ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΕΙΣΦΟΡΕΣ στον ΕΔΟΕΑΠ για επικούρηση – πρόνοια – υγεία, την ίδια στιγμή που απασχολούν με «μαύρα» ή με τρισάθλια επιμίσθια δεκάδες συναδέλφους, μέλη και μη μέλη των Ενώσεων;
  3. Θα παρέμβουν ενάντια στο άθλιο καθεστώς των ΙΚΕ, μέσω των οποίων οργιάζει η «μαύρη εργασία», αλλά διευκολύνεται και η ροή «μαύρων» προς δημοσιογράφους – εκδότες, που είναι ΥΠΟΧΡΕΟΙ «ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ», εδώ και δεκαετίες;
  4. Θα αξιοποιηθεί επιτέλους η ΕΡΓΑΝΗ, για να διασταυρωθεί η μισθωτή απασχόληση στα ΜΜΕ που στηρίζονται άμεσα και έμμεσα (ανακεφαλαιοποίηση συστημικών τραπεζών) από τα βαριά φορολογούμενα υποζύγια των μνημονιακών πολιτικών;
  5. Θα ασκηθεί πίεση στην πολιτική ηγεσία ώστε να ενεργοποιηθεί με την έκδοση υπουργικής απόφασης το άρθρο 42 του ν.4410/2016 (ΦΕΚ 141 Α’ 3.8.2016), που επιβάλλει τη δημοσιοποίηση των μεγαλο-οφειλετών (άνω των 150.000 ευρώ) Ασφαλιστικών Ταμείων;
  6. Θα ασκηθεί πίεση ώστε να εφαρμοστεί άμεσα η κυβερνητική ΔΕΣΜΕΥΣΗ για δημοσιοποίηση της διαφημιστικής δαπάνης των εποπτευόμενων από τα υπουργεία ΔΕΚΟ;
  7. Θα πάρουν ΑΜΕΣΑ πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΤΥΠΟΥ, με τη συμμετοχή όλων των πρωτοβάθμιων σωματείων του κλάδου, την ενοποίηση ομοειδών και μείζον ζητούμενο την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας;

Έχουν συνειδητοποιήσει οι ηγεσίες μας ότι ο συνδικαλιστικός κατακερματισμός ευνοεί μόνο τους ιδιοκτήτες ΜΜΕ και τους καθ’ έξιν λομπίστες, που εμπορεύονται τη δημοσιογραφική τους ταυτότητα, πουλώντας επικοινωνία, δημόσιες σχέσεις και «διαμεσολάβηση» σε ποικίλα και αμφιλεγόμενα «κέντρα εξουσίας»;

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ & ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

Τηρείται η Εργατική, Ασφαλιστική και Φορολογική Νομοθεσία στα ΜΜΕ τα οποία στηρίζονται από τις Τράπεζες;

Ενδιαφέρονται οι Ενώσεις Συντακτών, η ΠΟΕΣΥ και τα Σωματεία ΜΜΕ;

 

20170118daekd4bank4374mme2016c

Δίνουμε στη δημοσιότητα (όπως κάνουμε συστηματικά από τις αρχές Ιουνίου του 2016, αξιοποιώντας το άρθρο 6 του Ν. 4374/2016), τα στοιχεία για τη διαφημιστική δαπάνη των τεσσάρων συστημικών Τραπεζών και της Τράπεζας Αττικής, εμπλουτισμένα με το γ’ τρίμηνο του 2016, επιμένοντας να ρωτάμε τη συνδικαλιστική ηγεσία του Κλάδου των ΜΜΕ, που «φλέγεται» για τη «νέα συμφωνία εργαζομένων – εργοδοτών», με μείζον ζητούμενο την «ανακεφαλαιοποίηση» και διεύρυνση των ασφαλιστικών ΝΠΙΔ του κλάδου:

  1. Θα ζητήσει ελέγχους από το Υπουργείο Οικονομικών, για ενδεχόμενη διαφυγούσα φορολογητέα ύλη (π.χ. αγγελιόσημο), μέσω τριγωνικών συναλλαγών, καθώς όπως φαίνεται σε μία τουλάχιστον περίπτωση στον πίνακα που παραθέτουμε, η ανακεφαλαιοποιημένη με τα λεφτά του ελληνικού λαού Eurobank, τιμολογεί στον ΑΝΤΕΝΝΑ GROUP (SERBIA); Κι αν αυτό συμβαίνει με την, ανακεφαλαιοποιημένη με τους φόρους μας, Τράπεζα, τι ακριβώς έχει συμβεί όλα αυτά τα χρόνια, με το πλήθος θυγατρικών των μεγάλων πολυεθνικών -διαφημιζόμενων και διαφημιστικών εταιρειών-, που δραστηριοποιούνται (όπως και πολλά μεγάλα ελληνικά συγκροτήματα ΜΜΕ), στην ευρύτερη Βαλκανική και στην Κύπρο; Με την ευκαιρία, να θυμίσουμε σε όσους έχουν «κοντή μνήμη», ότι ο Όμιλος ΑΝΤ1, στην (ακυρωθείσα από το ΣτΕ) δημοπρασία τηλεοπτικών συχνοτήτων HD πρόσφερε 75.900.000 ευρώ, ενώ μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, απαντώντας σε ερώτηση στη Βουλή, ο αρμόδιος υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής και ΜΜΕ, Νίκος Παππάς, ανέφερε: «Σε ό,τι αφορά τη διαδικασία επιστροφής των χρημάτων στους συμμετέχοντες στο διαγωνισμό των τηλεοπτικών αδειών επισημαίνουμε ότι μετά και τη δημοσίευση της απόφασης από το ΣτΕ θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες τυπικές διαδικασίες που αφορούν τις σχέσεις της κάθε εταιρείας με τις φορολογικές αρχές».
  2. Θα πάρουν θέση για την πρωτοφανή προσφυγή της ΕΙΤΗΣΕΕ στο ΣτΕ, με την οποία ζητεί εξαίρεση από την υποβολή δηλώσεων ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ, για τους ιδιοκτήτες καναλιών και τα διευθυντικά στελέχη τους, ή θα στρουθοκαμηλίζουν (επιεικώς…), παρακαλώντας τους καναλάρχες για νέο, «ιδιωτικής προέλευσης» πόρο;
  3. Θα πάρουν ΑΜΕΣΑ πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΤΥΠΟΥ, με τη συμμετοχή όλων των πρωτοβάθμιων σωματείων του κλάδου, την ενοποίηση ομοειδών και μείζον ζητούμενο την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας;
  4. Έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο συνδικαλιστικός κατακερματισμός ευνοεί μόνο τους ιδιοκτήτες ΜΜΕ και τους καθ’ έξιν λομπίστες που υποδύονται τους «δημοσιογράφους»;
  5. Ενδιαφέρονται εάν απασχολούνται ανασφάλιστοι συνάδελφοι, που αμείβονται με «μαύρα» ή αποδείξεις δαπάνης, σε ΜΜΕ τα οποία εισπράττουν αφειδώς διαφήμιση Τραπεζών και κρατική διαφήμιση;
  6. Θα αξιοποιηθεί επιτέλους η ΕΡΓΑΝΗ από τις ηγεσίες μας, για να διασταυρωθεί η μισθωτή απασχόληση στα ΜΜΕ που στηρίζονται άμεσα και έμμεσα (ανακεφαλαιοποίηση συστημικών τραπεζών) από τα βαριά φορολογούμενα υποζύγια των μνημονιακών πολιτικών;
  7. Θα ασκηθεί πίεση στην πολιτική ηγεσία ώστε να ενεργοποιηθεί με την έκδοση υπουργικής απόφασης το άρθρο 42 του Ν.4410/2016 (ΦΕΚ 141 Α’ 3.8.2016), που επιβάλλει τη δημοσιοποίηση των μεγαλο-οφειλετών (άνω των 150.000 ευρώ) των Ασφαλιστικών Ταμείων;
  8. Θα ασκηθεί πίεση ώστε να εφαρμοστεί άμεσα η κυβερνητική ΔΕΣΜΕΥΣΗ για δημοσιοποίηση της διαφημιστικής δαπάνης των εποπτευόμενων από τα υπουργεία ΔΕΚΟ;

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΠΑΝΤΟΥ!
ΣΣΕ και ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΡΑ!

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ & ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

Η επάνοδος της Διαιτησίας…

Άρθρο του ΤΑΣΟΥ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ, νομικού συμβούλου της ΠΟΕΣΥ, στην εφημερίδα «Η Αυγή»:

apetropoulos150x180Μετά την αρνητική ή αδιάφορη από λίγους επιστήμονες και επιφυλακτική εκ μέρους του συνδικαλιστικού κινήματος υποδοχή της απόφασης 2307/14 της Ολομέλειας του ΣτΕ (που επανέφερε τη διαιτησία στη διαδικασία σύναψης ΣΣΕ), αισιοδοξία προκαλεί η διαιτητική απόφαση που εξέδωσε ο Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας για τους όρους αμοιβής και εργασίας των τεχνικών που εργάζονται στους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αττικής.

Ωστόσο, η ύπαρξη διαφορετικών αξιολογήσεων, αναδεικνύει ως επιτακτική την ανάγκη για την ορθή αποτίμηση των δυνατοτήτων που έχουν τα συνδικάτα, στις σημερινές συνθήκες, για την αξιοποίηση της διαιτησίας.

Αποδείχθηκε ότι η κατάργηση της Διαιτησίας μετά τον Φεβρουάριο του 2012 είχε ως αποτέλεσμα είτε να μην καταρτίζονται ΣΣΕ είτε να έχουν ως μόνο περιεχόμενο τη μείωση αποδοχών και την κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων. Μαζί με αυτήν, στην πράξη καταργήθηκαν και οι συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Μέσα σε αυτά τα δυο χρόνια, όποια «ισορροπία» είχε επιτευχθεί σε βάθος δεκαετιών στην αγορά εργασίας, έχει διαταραχθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε (πέραν των αναγκαίων νομοθετικών ρυθμίσεων) απαιτείται πολλαπλάσιος χρόνος για την επαναφορά της σε κάθε κλάδο της οικονομίας, προκειμένου να εξουδετερωθεί το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα εκείνων των επιχειρήσεων που επιβαρύνονται με μισθολογικό κόστος μικρότερο σε σύγκριση με αυτό των ανταγωνιστών τους.

Η κατάσταση αυτή προκαλεί δυσχέρειες στην καθεαυτή εξέλιξη κάθε προσπάθειας συλλογικής διαπραγμάτευσης σε επιχειρησιακό επίπεδο. Και τούτο διότι η ρύθμιση των όρων αμοιβής και εργασίας σε κλαδικό επίπεδο αποτελεί προϋπόθεση για κάθε επιχείρηση που θα καλείται να δεσμευθεί με την παροχή ευνοϊκότερων όρων αμοιβής και εργασίας στους δικούς της εργαζόμενους και, έτσι, να βαρύνεται με μεγαλύτερο κόστος παραγωγής σε σχέση με τους ανταγωνιστές της.

Εννοείται ότι καμία επιχείρηση δεν θα αντέχει να επιβαρύνεται με δυσανάλογο κόστος. Επομένως, για όσο καιρό ισχύουν οι διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες υπερισχύουν οι Επιχειρησιακές ΣΣΕ, θα πρέπει να μεριμνούν τα συνδικάτα συντονισμένα σε κλαδικό επίπεδο για την επαναφορά των όρων αμοιβής και εργασίας που καταργήθηκαν με τις μνημονιακές νομοθετικές ρυθμίσεις.

Από μια τέτοια προοπτική μπορούν να ωφεληθούν και οι ίδιες οι επιχειρήσεις που -έστω και αργά- κατάλαβαν ότι η καταβαράθρωση των μισθών και ημερομισθίων πλήττει εντέλει τις ίδιες τις επιχειρήσεις, ιδίως τις μικρές και μεσαίες.

Η κοινή προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων και ενώσεων εμπόρων για την ακύρωση της Κυριακάτικης εργασίας προσφέρεται ως ένα απτό παράδειγμα ύπαρξης ή διαμόρφωσης κοινού θεμελίου για τη θεσμοθέτηση συλλογικών όρων εργασίας, παρά τα αντιτιθέμενα συμφέροντα εργοδοτών και εργαζομένων που δεν θα πάψουν να συγκρούονται.

Η συζήτηση γίνεται για ένα αποτελεσματικό θεσμοθετημένο πλαίσιο συλλογικής διαπραγμάτευσης και κατάρτισης ΣΣΕ. Άλλωστε, η ΣΣΕ είναι προϊόν συμβιβασμού.

Διαιτησία για αποκατάσταση μισθών

Άρθρο του Τάσου Πετρόπουλου στην Εφημερίδα των Συντακτών σχετικά με την απόφαση 2307 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου (PDF 3.0 MB) για την επαναφορά της Διαιτησίας του ΟΜΕΔ στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας:

apetropoulos150x180Η απόφαση του ΣτΕ 2307/2014 διασώζει μεν τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία και έτσι θα ξαναϋπάρξουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για τους μισθούς και τους λοιπούς όρους εργασίας. Επικυρώνει, όμως, σειρά μέτρων απορρύθμισης του εργατικού δικαίου και την εξαφάνιση εργασιακών δικαιωμάτων, υπό την γνώριμη επίκληση του δημοσίου συμφέροντος και της δημοσιονομική κρίσης. Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο αποδέχεται ανέλεγκτα ως δημόσιο συμφέρον οτιδήποτε επικαλείται η κυβέρνηση ως τέτοιο. Χωρίς να εξαρτά, τουλάχιστον, την κρίση του για τη συνταγματικότητα των μέτρων περιορισμού της συλλογικής αυτονομίας, από μία ευλογοφανή τεκμηρίωση (π.χ. με ειδική οικονομικοτεχνική μελέτη, όπως απαιτεί η μειοψηφία της παραπάνω απόφασης) της αναγκαιότητας και της προσφορότητας των μέτρων αυτών για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος που επικαλείται η απόφαση. Ετσι, έκρινε ως επιτρεπτή την αναδρομική κατάργηση ρυθμίσεων Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, δηλαδή ρυθμίσεων με νομική ισχύ, για τις αμοιβές και τους όρους εργασίας των εργαζόμενων. Αδιαφορώντας για το ότι διατήρηση στις ατομικές συμβάσεις εργασίας των όρων ΣΣΕ που λήγουν ή καταγγέλλονται, έχει θεσμοθετηθεί με αναγκαστικό νόμο από το έτος 1935 και εξακολούθησε να προβλέπεται στο ν.3239/1955 και στο ν. 1876/1990. Μείωση μισθού, επειδή έληξε αντίστοιχη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ήταν αδιανόητη και ανεπίτρεπτη διότι οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας είναι εξοπλισμένες από το Σύνταγμα με ισχύ νόμου και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η ασυνέχεια και το κενό που προκαλεί με χαοτικό τρόπο η κατάργηση της μετενέργειας. Πρόκειται για τη γνωστή «μετενέργεια» που το έτος 2012, οπότε καταργήθηκε, συμπλήρωσε 77 έτη ζωής.

Η διαρκής συμπίεση του εργασιακού κόστους και η απίσχνανση των προστατευτικών διατάξεων του εργατικού δικαίου εξακολουθούν να προβάλλονται ως η μοναδική σωτηρία, μολονότι η σωρευθείσα κοινωνική εμπειρία έχει πλέον αποδείξει τις καταστροφικές συνέπειες που επιφέρουν στην κοινωνική συνοχή, τις πολιτικές ενίσχυσης της απασχόλησης, την ηθική της εργασίας και την οικονομία εν γένει, οι αλλεπάλληλες μειώσεις μισθών και συντάξεων. Εντούτοις, το ίδιο Ανώτατο Δικαστήριο κήρυξε αντισυνταγματική μόνο την αναδρομική μείωση των μισθολογικών αποδοχών των δικαστών και των ενστόλων, με την Κυβέρνηση να σπεύδει να νομοθετήσει τη συμμόρφωσή της για τους μισθούς των δικαστών προς το παρόν.

Σε παλαιότερο άρθρο μου (Περιοδικό ΜΟΝΟ – Τεύχος 2ο /14 Φεβρουαρίου 2012), με αφορμή την κατάργηση της Διαιτησίας, είχα διατυπώσει σχετικές σκέψεις:

Αραγε προτρέπονται τα συνδικάτα στην άνευ κανόνων ανάπτυξη της αγωνιστικής δυναμικής που επιδείκνυαν κατά την προ του 1935 περίοδο; Θα ανεχθεί η κρατούσα εξουσία την ελεύθερη ανάπτυξη των κοινωνικών συγκρούσεων, καθώς πια η δυναμική της αναμέτρησης αναδεικνύεται ο μοναδικός παράγοντας για την επιβολή ρυθμίσεων που κατά τα δικά του συμφέροντα κάθε μέρος θα θεωρεί ότι ανταποκρίνονται στο ουσιαστικό δίκαιο; Διότι όταν καταστρέφονται θεσμοί που καθιερώθηκαν αφού η κοινωνία διάνυσε χρόνια σκληρότητας, βίας, αυταρχισμού, διωγμών, η Ιστορία μπορεί να επαναλαμβάνεται. Οι ανιστόρητοι συντάκτες των διαδοχικών νόμων που κατεδάφισαν το εργατικό δίκαιο νομοθετούν παραβιάζοντας έξι τουλάχιστον άρθρα του Συντάγματος, τέσσερις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας, τα άρθρα 4 και 6 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, το άρθρο 151 της Συνθήκης της Λισαβόνας, αρκετές διατάξεις του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων υπό τον τίτλο IV (Αλληλεγγύη) και το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Διαλέγουν ποιους νόμους δεν θα τηρούν και ποιους θα μας επιβάλλουν. Για πρώτη φορά γίνεται με τόση ευκρίνεια αντιληπτή η παραβατικότητα της εξουσίας όταν είναι να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα συμφέροντα. Και γι’ αυτό δεν νομιμοποιείται η αξίωση σεβασμού σε νόμους που με ιδιοτέλεια υπαγορεύτηκαν κατά παράβαση θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων.

Η αναβίωση της Διαιτησίας, μετά την παραπάνω απόφαση του ΣτΕ (2307/2014), θα πρέπει να επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη των συνδικαλιστικών οργανώσεων τον επαναπροσδιορισμό των ρυθμίσεων που στο μεταξύ καταργήθηκαν.

Με την επίγνωση ότι η υπερίσχυση των επιχειρησιακών ΣΣΕ, ακόμη και από κατασκευασμένες «Ενώσεις Προσώπων» που εισήγαγε το άρθρο 37 του ν. 4024/2011, μπορεί να καμφθεί μόνο με κοινές ρήτρες αναφοράς στις Εθνικές Γενικές και στις Κλαδικές και Ομοιοεπαγγελματικές ΣΣΕ. Χρειάζεται συγχρονισμός και εγρήγορση. Με τέτοιες πρωτοβουλίες μπορούν να αποτραπούν και τα κυοφορούμενα μέτρα για πιο δραστικούς περιορισμούς του απεργιακού δικαιώματος και γενίκευσης της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων. Η πολιτική ωριμότητα του συνδικαλιστικού κινήματος δοκιμάζεται και πάλι σε δυσχερείς συνθήκες για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.

Ψηφιακά MME και εργασιακός μεσαίωνας

20140129paremvasi_gpl_imeridanewmediaΠαρέμβαση στον διάλογο για τα ψηφιακά ΜΜΕ και στην ημερίδα της ΕΣΠΗΤ που φιλοξενείται σήμερα στις 6:00 το απόγευμα στο αμφιθέατρο της ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20

Το 2005 κάποιες Ενώσεις ούτε καν ήθελαν να ακούσουν για ασφάλιση στο διαδίκτυο και ρύθμιση των στρεβλώσεων που παρουσιάζονταν από τότε. Το εφιαλτικό τοπίο που κληρονομήσαμε από την τότε ολιγωρία έχει περιγραφεί -δεν επεκτείνομαι λόγω χρόνου. Απλά επισημαίνω ότι σήμερα, με τη καθολική παραδοχή της σημασίας και κρισιμότητας του θέματος, θεωρούμε ότι είμαστε σε καλύτερη θέση και κοντύτερα στην λύση του.

Είμαστε όμως; Δηλαδή, ξεπεράσαμε τους συντεχνιασμούς και απαλλαγήκαμε από τους στρεψοδίκες οι οποίοι στο παρελθόν μανιασμένα τορπίλισαν κάθε απόπειρα ρύθμισης του κορυφαίου θέματος για τον κλάδο; Θυμίζω ότι το 2005 κατατέθηκε για πρώτη φορά για το θέμα ερώτηση στη Βουλή από τον τότε βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Φώτη Κουβέλη και η απάντηση του δημοσιογράφου υπουργού Εργασίας Πάνου Παναγιωτόπουλου, ήταν ότι έπρεπε να αποφανθούν οι Γενικές Γραμματείες ποια είναι τα «διαδικτυακά» ΜΜΕ και με ποια κριτήρια χαρακτηρίζονται.

Οι διοικήσεις των σωματείων ΜΜΕ σπατάλησαν τρία χρόνια σε κλαδική αμπελοφιλοσοφία, αν το διαδίκτυο είναι ή δεν είναι ΜΜΕ, αν θέλουμε και πόσες γνωμοδοτήσεις και αναλογιστικές μελέτες, αν θα καλυφθούν ασφαλιστικά τα «μπλοκάκια» ή μόνο οι μισθωτοί, αν θα καλυφθούν οι τεχνικοί (κάποιοι θα θυμάστε την συζήτηση για τα… κομμωτήρια), λίγο πριν τα σαρώσει όλα, ασφαλιστικό και εργασιακά, η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά. χαθήκαμε στα πολλά μέτωπα που κάποιοι επιμένουν να ανοίγουν στις κρίσιμες στιγμές και τα βάναυσα αποτελέσματα που γευόμαστε τώρα.

Τι έχουμε κερδίσει από τότε και πώς θα το εκμεταλλευτούμε; Σας θυμίζω ακόμα:

Το 2009 ο νομικός σύμβουλος της ΠΟΕΣΥ Τάσος Πετρόπουλος ξεκαθαρίζει με γνωμοδότηση ότι το διαδίκτυο είναι τρόπος διανομής ΜΜΕ και όχι νέου τύπου ΜΜΕ. Στο ίδιο πνεύμα επιμένει και το πόρισμα της επιτροπής «Νέων Μέσων» της ΠΟΕΣΥ που είχε δημιουργήσει η νέα συμμαχική διοίκηση της ΠΟΕΣΥ με πρόεδρο τον Βασίλη Μουλόπουλο (στην επιτροπή συμμετέχουν ο Σταμάτης Νικολόπουλος, ο Βασίλης Βασιλόπουλος, η Νατάσσα Μποζίνη και ο Γιάννης Μπαζαίος) -επίκαιρο και σήμερα, με το οποίο αποκαλύπτεται η άποψη του πρύτανη της Νομικής Σχολής Ι. Καράκωστα για αναλογική εφαρμογή των νόμων για τα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο, ξεκαθαρίζεται το νομικό τοπίο, καταγράφονται οι εργασιακές εξελίξεις και προτείνονται λύσεις, τονίζοντας ότι οι προτάσεις αφορούν μόνον όσους δημοσιεύουν διαφημίσεις (φορολογικό κριτήριο) και όχι προσωπικά «ιστοημερολόγια». Σημειώνουν επίσης ότι υπάρχουν αποφάσεις και νόμοι που αναγνωρίζουν ακόμη και ονομαστικά τα ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής και ότι οι εργαζόμενοι σε αυτά ως συντάκτες παράγουν δημοσιογραφική εργασία. Θυμίζουν δε ότι από τη δεκαετία του ’60 εντάσσονται στους νόμους περί τύπου διευρυμένες περιγραφές για τα ΜΜΕ, οι οποίες καλύπτουν και το web.

Την ίδια ώρα, το πρωτοδικείο Ροδόπης σε μια απόφαση-σταθμό για τα blogs (διερευνώντας την ανωνυμία τους), ενισχύει το πνεύμα της εισήγησης, αποφασίζοντας ότι «οι ενημερωτικές ιστοσελίδες διέπονται από το νόμο περί Τύπου», διευκολύνοντας αποφάσεις για ασφάλιση στα Ταμεία μας, εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και καταβολή αγγελιοσήμου.

Όταν καλούνται οι διοικήσεις των Ταμείων και αρμόδιοι φορείς να εφαρμόσουν τις σχετικές διατάξεις, εμφανίζεται νέο πρόσκομμα από… συνδικαλιστές: απαιτούσαν νομοθετική ρύθμιση -που σημαίνει ότι απεμπολούσαμε τις όποιες αναδρομικές οφειλές όσων ασελγούσαν φορολογικά δηλώνοντας τερατώδεις διαφημιστικές δαπάνες στο διαδίκτυο για να γλυτώσουν αγγελιόσημο, αλλά και το απορρέον πλεονέκτημα στις διαπραγματεύσεις και την άμεση εφαρμογή.

Το 2009 καταγράφεται η πρώτη καταβολή αγγελιοσήμου από αμιγώς διαδικτυακό ελληνικό ΜΜΕ στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, για την οποία υπήρξαν αντιδράσεις και από… συνδικαλιστές και μετά από «συμβουλές» δεν συνεχίστηκε. Επίσης το 2009, λίγο πριν αρχίσει η προεκλογική περίοδος για τις ευρωεκλογές, υπήρξε δημόσια δέσμευση από πολιτικό κόμμα ότι θα καταβάλλει αγγελιόσημο για την προεκλογική καμπάνια του στο διαδίκτυο, η οποία αργότερα ξεχάστηκε όταν αντέδρασε «προοδευτικός» διαφημιστής που είχε κεντρικό ρόλο στην καμπάνια.

Μάλιστα, το θεσμικό όργανο των διαφημιστών ζητά από τα μέλη του να μην καταβάλλουν αγγελιόσημο στο web και να προσβάλλουν με διοικητική προσφυγή κάθε σχετική πράξη καταλογισμού, επειδή όπως ισχυρίζεται δημιουργείται «κίνδυνος de facto εφαρμογής»…

Σε νέα ερώτηση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Απ. Κακλαμάνη, αρχές του 2010, η υπουργός Φάνη Πάλλη-Πετραλιά απαντά ότι θέλει κι αυτή, όπως κάποιοι συνδικαλιστές, νόμο (χωρίς να δεσμεύεται να τον φτιάξει), ενώ το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ με τη καταγγελθείσα από όλες τις Ενώσεις τότε διορισμένη διοίκηση, ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να εισπράττει αγγελιόσημο από το διαδίκτυο.

Απόπειρες διαμόρφωσης μιας ενιαίας κατεύθυνσης στον κλάδο για να υπάρξει ενιαίο μέτωπο και στρατηγική και για να εκμεταλλευτούμε τα όποια πλεονεκτήματα και ήταν πολλά τορπιλίστηκαν από μέσα. Τόσο καλά.

Κερδίσαμε κάτι από τότε; Το καλοκαίρι του 2010 ο Κουτρουμάνης εμφάνισε το περίφημο άρθρο 67. Είχε στα χέρια τις απόψεις της Ομοσπονδίας, ήταν ενημερωμένος για το νομικό πλαίσιο, όμως χωρίς την παραμικρή διαβούλευση –στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι μιλούσε υπόγεια, όπως ομολόγησε, με γνωστούς συνδικαλιστές, δεν χρειάζονται ονόματα -σκοπός της αναφοράς δεν είναι να καταγγείλουμε, αλλά μήπως διδαχτούμε και κατανοήσουμε- επέλεξε τον δρόμο Πετραλιά, δηλαδή νομοθετική ρύθμιση, που σημαίνει μέσα στα άλλα «χάρισμα» των όποιων αναδρομικών οφειλών των εκδοτών.

Άντε να το δεχθούμε αυτό, ανταλλάσσοντας το όμως με ασφάλιση και κατοχυρώνοντας τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων. Όμως το περίφημο 67 εξαιρούσε από τη ρύθμιση τα υπάρχοντα εκδοτικά συγκροτήματα (Μπόμπολα, Ψυχάρη, Αλαφούζο κτλ) και τις ιστοσελίδες τους, περιοριζότανε για παράδειγμα στο νεοεμφανιζόμενο Πρώτο Θέμα ή στις ιδιωτικές επιχειρήσεις χωρίς αντικείμενο ΜΜΕ (πχ Ζαχαροπλαστεία κ.α.), άνοιγε πόρτα να διαφυγή του πόρου, χαρακτήριζε τα διαδικτυακά ΜΜΕ αποκλειστικά ως «εφημερίδα», καταργούσε τις τεχνικές ειδικότητες και άφηνε χωρίς πόρο το ΤΑΙΣΥΤ, προδρομικές σκέψεις των ορέξεων που εκδηλώθηκαν πριν δυο μήνες για αρπαγή πόρων κι ευτυχώς καταδικάσθηκαν στο πρόσφατο Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ σχεδόν ομόφωνα. Να θυμίσω τότε ότι με δυναμική παρέμβαση και διεύρυνση στο θέμα αυτό της συμμαχίας στην ΠΟΕΣΥ από την Ομοσπονδίας Τύπου και Χάρτου, τη καθοριστική οφείλω να παραδεχθώ παρέμβαση της Νανάς Νταουντάκη και των Financial Crimes, την στήριξη από κάποια κόμματα και πολιτικά πρόσωπα και φορείς η κατάπτυστη ρύθμιση αποσύρθηκε. Και βέβαια οι διορθώσεις μας δεν έγιναν δεκτές.

Η τροποποίηση που προτείναμε επεξεργασμένη από όλους τους νομικούς των Ενώσεων και κύρια τους Πετρόπουλο και Περπατάρη, παρότι συμφωνήθηκε σε συναντήσεις εκπροσώπων στον ΕΔΟΕΑΠ, τελικώς θάφτηκε και δεν συζητήθηκε στα Δ.Σ. των Ενώσεων για οριστική συμφωνία -απόδειξη για το παιχνίδι που πήγε να στηθεί και τις εξυπηρετήσεις που επιχειρήθηκαν.

Κερδίσαμε στο μεταξύ κι άλλες συμβολικές μάχες. Με τη νομική συμβολή της ΕΣΠΗΤ ο συνάδελφος Γ.Λ. που κάθεται στο πάνελ, απολυμένος από πόρταλ, κέρδισε απόφαση δικαστηρίου ότι δικαιούται δεδουλευμένα και αποζημίωση με βάση τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας της ΕΣΠΗΤ.

Σήμερα πού βρισκόμαστε λοιπόν; Διαθέτουμε πολλές εναλλακτικές λύσεις. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε το υπάρχον νομικό καθεστώς, μπορούμε να ζητήσουμε ψήφιση της τροπολογίας στην κατεύθυνση ενοποίησης των υπηρεσιών του Ταμείου που σημαίνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με την κατανομή ή όπως είναι το Ταμείο ή μέχρι την ενοποίηση το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ παίρνει τον πόρο και τον κατανέμει σε κάθε Διεύθυνση ανάλογα με τον μέσο όρο στο σύνολο του αγγελιοσήμου που αυτή έχει εισπράξει την τελευταία 5ετία.

Επίσης σήμερα τα σωματεία ΜΜΕ, όπως η ΕΣΠΗΤ, διαθέτουν αρκετά νομικά όπλα για να ασφαλίσουν στο ΕΤΑΠ ΜΜΕ, ειδικότερα στη Β’ Διεύθυνση, τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής, ακόμη κι αν καταγράφονται καθυστερήσεις στο ζήτημα του αγγελιοσήμου: με την επιβολή εργοδοτικής εισφοράς ισοϋψούς του ποσοστού που καλύπτει το αγγελιόσημο, ακριβώς κατά τα πρότυπα των όρων ασφάλισης των εργαζομένων στη ΓΓΕ, που είναι ασφαλισμένοι στη Β’ Διεύθυνση».

Συνάδελφοι, χαιρετίζω την πρωτοβουλία της ΕΣΠΗΤ, εύχομαι οι εμπειρίες και τα στοιχεία που κατατέθηκαν να απαντήσουν το ερώτημα τι έχουμε κερδίσει από τότε και κυρίως να αποδειχθεί η ειλικρίνεια των προθέσεών μας για να τελειώνει τόσο η κοροϊδία προς τους εργαζόμενους στα New Media, όσο και η απόπειρα αφεντικών και συνδικαλιστικών παπαγάλων να καταργήσουν γενικά τα ταμεία και την εργασιακή μας αξιοπρέπειά μας από το παράθυρο.

Γιάννης Πλαχούρης
δημοσιογράφος, πρώην πρόεδρος της ΕΣΠΗΤ

Από «επιτυχία», σε «επιτυχία»…

έντυπο που μοιράστηκε στην τακτική ετήσια γενική ΣυνέλευσηΑπρίλιος 2013

Το νέο προεδρείο της ΕΣΠΗΤ «κατόρθωσε» με σειρά άστοχων κινήσεων μέσα σε λίγους μήνες, να χάσει όλα όσα είχε «χτίσει» η ένωση την τελευταία δωδεκαετία. Θυμίζουμε:

–       Αντί να στηρίξει το ενιαίο μέτωπο και την κοινή μοίρα ΕΤΑΠ-ΜΜΕ με τον ΕΔΟΕΑΠ, όπως είχαμε συμφωνήσει με την πλειοψηφία του κλάδου, τo νέο προεδρείο της ΕΣΠΗΤ άφησε ανοιχτό παράθυρο ίδρυσης δήθεν ΝΠΙΔ, με αποτέλεσμα ο ΕΔΟΕΑΠ σήμερα να έχει εξαιρεθεί και το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ να χάνει συνεχώς κομμάτια της περιουσίας του (περίθαλψη, επικούρηση) και ως «Ιφιγένεια» να θυσιάζεται στον ΕΟΠΥΥ για να απολαμβάνουν άλλοι εξαιρέσεις. Προς το παρόν, αρκείται σε ασκήσεις ρητορείας για το πόσο «άχρηστη» είναι η ΠΟΕΣΥ, γιατί «να την πληρώνουμε» και τι νόημα ύπαρξης έχει…

–       Η (όποια) λειτουργία του Διασωματειακού έχει σχεδόν ατονήσει, αλλά και εδώ «φταίνε οι… άλλοι», στη συγκεκριμένη περίπτωση η… ΕΣΗΕΑ. Το γεγονός ότι η ΕΣΠΗΤ έχει τη Γραμματεία του Διασωματειακού και την ευθύνη τακτικής σύγκλησής του σε συνεννόηση με τα άλλα Σωματεία, επιμελώς αποκρύπτεται. Αν αυτό δεν είναι υποβάθμιση και έμμεση υπονόμευση του Διασωματειακού, τότε τι ακριβώς είναι;…

–       Αντί να συγκρουστεί με την κυβερνητική πολιτική, προτίμησε να εξαντλήσει την αγωνιστικότητα μόνο προς στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, με κύριο ζητούμενο τη μη υπογραφή  διαπιστωτικών πράξεων για τη μεταφορά πόρων και περιουσιακών στοιχείων από τον τότε πρόεδρο του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, προς τον ΕΟΠΥΥ. Πέντε μήνες μετά, καμία διαπιστωτική πράξη δεν χρειάστηκε να υπογραφεί, καθώς όλα τα θέματα μεταφοράς πόρων και περιουσίας ρυθμίζονται με… υπουργικές αποφάσεις. Η μόνη διαπιστωτική πράξη που περνά από το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, αφορά τη μεταφορά των γιατρών του Ταμείου στον ΕΟΠΥΥ. Εκκρεμεί ακόμη, με ευθύνη του υπουργείου, με αποτέλεσμα οι τρεις ελεγκτές ιατροί να μην έχουν αντικείμενο εργασίας, από την 1η Δεκεμβρίου 2013!

–       Πέντε μήνες περίμενε το Δ.Σ. του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ να λάβει τις απόψεις της ΕΣΠΗΤ και την τεκμηρίωση προτείνοντας αλλαγές, όπως επανειλημμένα ζητήσαμε, για το άρθρο 5 του Καταστατικού του ΤΑΙΣΥΤ (σχετικά με τη βάση υπολογισμού συντάξεων). Η διοίκηση της ΕΣΠΗΤ αδιαφόρησε επιδεικτικά να κάνει έστω τη στοιχειώδη προσπάθεια, να αρθρώσει έναν τεκμηριωμένο αντίλογο στη νέα έμμεση μείωση στον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων…

–       Απαξίωσε πλήρως το Μεικτό Συμβούλιο και προκλητικά αρνείται να προκηρύξει εκλογές για αντιπροσώπους, όπως επιβάλλει το Καταστατικό.

–       Η Συλλογική Σύμβαση (η όποια απόπειρα ΣΣΕ) εξαντλήθηκε και εξαερώθηκε σε μόλις δύο συναντήσεις με τον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Περιοδικού Τύπου (ΣΕΠΤ), όπου συμφώνησαν ότι διαφωνούν -και όσοι δεν γνωρίζονταν, …χάρηκαν για τη γνωριμία.

Εκ μέρους της διοίκησης προφανώς, το «ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ» σε ανακοίνωσή του, εν είδει «μνημόσυνου», μεταξύ άλλων ψέλλισε: «Δεν μπορεί να υπάρξει νέα συλλογική σύμβαση εάν δεν υπάρξει άλλου τύπου εργατικό, συνδικαλιστικό κίνημα στον κλάδο και γενικότερα»…

*

Για τα οικονομικά της ΕΣΠΗΤ…

Η οικονομική κρίση στο χώρο των ΜΜΕ και της διαφήμισης επηρέασε καταλυτικά και την κύρια πηγή εσόδου της ΕΣΠΗΤ, το αγγελιόσημο (161.690,97 ευρώ για το 2012).

Σε συνάρτηση με τις αυξημένες δαπάνες για τη δικαστική συνδρομή μελών (αξίζει να σημειωθεί ότι μέσα στο 2012 κατέρρευσαν τρεις από τις μεγαλύτερες εταιρείες περιοδικών εντύπων, η ΙΜΑΚΟ, η 4Π και οι Εκδόσεις Λυμπέρη), που έφτασαν μαζί με τις αμοιβές της Νομικής Υπηρεσίας τα 110.000 ευρώ, η ΕΣΠΗΤ έκλεισε τη οικονομική χρήση του 2012 με «ζημία» 239.541 ευρώ, χρησιμοποιώντας τμήμα των αποθεματικών της.

Στον προϋπολογισμό του 2013, με επιμονή της ΔΑΕΚΔ, αποτυπώνεται πρόβλεψη δαπάνης αποθεματικών, ύψους 61.000 ευρώ, επειδή πιστεύουμε ακράδαντα ότι τα μέλη της ΕΣΠΗΤ πρέπει να έχουν απόλυτη συναίσθηση της πολύ δύσκολης συγκυρίας που διανύει το Σωματείο.

Να επισημάνουμε, επίσης, πως η κύρια πηγή εσόδων όλων των σωματείων ΜΜΕ και των δημοσιογραφικών Ταμείων ΕΤΑΠ ΜΜΕ και ΕΔΟΕΑΠ, το αγγελιόσημο, έχει τεθεί στο στόχαστρο της τρόικας και «απειλείται» είτε με «εξαφάνιση» είτε με «περικοπή», θέτοντας ζητήματα βιωσιμότητας, για τα ασφαλιστικά Ταμεία μας, αλλά και τα Σωματεία.

Τα αποθεματικά δημιουργούνται και χρησιμοποιούνται -επιβάλλεται να χρησιμοποιούνται- ακριβώς σε τέτοιες περιόδους οικονομικής κρίσης, με πρώτη προτεραιότητα τη στήριξη των πιο αδύναμων συναδέλφων μας και τη δικαστική συνδρομή στα μέλη μας που αντιστέκονται στην εργοδοτική αυθαιρεσία και διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους.

*

Ασφαλειομεσιτείες… ΕΣΠΗΤ Α.Ε.

Δεν είχε καν προλάβει να στεγνώσει το μελάνι από το… ΦΕΚ που τσουβάλιαζε τον κλάδο υγείας του ΕΤΑΠ ΜΜΕ στον ΕΟΠΥΥ και ο -πάντα ανήσυχος επιχειρηματικά- γενικός γραμματέας της ΕΣΠΗΤ, Θανάσης Αλατάς, έκρινε σκόπιμο να κατεβάσει πρόταση για ομαδικό πρόγραμμα ιδιωτικής ασφάλισης (!!!) των μελών της ΕΣΠΗΤ, μαζεύοντας πρόχειρες προσφορές από ασφαλιστικές εταιρείες, την ίδια ώρα που κρεμούσε πανό έξω από το ΕΤΑΠ- ΜΜΕ, με σύνθημα «Δωρεάν δημόσια περίθαλψη για όλους»!

Πρόταση Θανάση Αλατά για ασφαλιστικές εταιρίες

Πρόταση του Θανάση Αλατά για ασφαλιστικές εταιρίες

Η πρότασή του Θανάση (βλ. φωτογραφία) ήταν να λειτουργήσει η ΕΣΠΗΤ ως… μεσάζων ιδιωτικής ασφαλιστικής εταιρείας, προσελκύοντας τα μέλη της σε προγράμματα ιδιωτικής ασφάλισης με «χαμηλές τιμές».

Συνέχεια

Αδιαφορία, ανικανότητα ή ξεπούλημα;

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΟΠΠΥ, ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΕΡΗΜΗΝ ΤΗΣ ΕΣΠΗΤ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΟΣΗΜΟΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΟΠΠΥ, ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΕΡΗΜΗΝ ΤΗΣ ΕΣΠΗΤ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΟΣΗΜΟ

Την περασμένη Πέμπτη (14 Φεβρουαρίου 2013) επιβεβαιώθηκαν οι πληροφορίες ότι έχει συσταθεί από συνδικαλιστές δημοσιογράφους μια άτυπη επιτροπή για να κινηθεί απέναντι στις απειλές Στουρνάρα και στην πιθανή κατάργηση του Αγγελιοσήμου. Επιβεβαιώθηκε, επίσης, ότι επίκειται σχετική συνάντηση της «επιτροπής» με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς.

Στην επιτροπή που θα επιχειρηματολογήσει για το αγγελιόσημο ή τον όποιον νέο πόρο (π.χ. τέλος διαφήμισης) και την κατανομή του, συμμετέχουν νυν και τέως πρόεδροι ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΑ, ΕΔΟΕΑΠ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ – όλοι τους ασφαλισμένοι στον ΕΔΟΕΑΠ. Δεν κλήθηκαν και δεν μετέχουν εκπρόσωποι της ΕΣΠΗΤ και των άλλων Ενώσεων που έχουν παροχές περίθαλψης και επικούρησης από το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, μολονότι «συνεισφέρουν» σε μεγάλο βαθμό στα έσοδα του αγγελιοσήμου και μολονότι και το δικό μας Ταμείο «εξαρτά» την ύπαρξή του στον ίδιο βαθμό από το αγγελιόσημο.

Ενημερώσαμε την ίδια ημέρα με επιστολή το Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ και ζητήσαμε την ταχύτατη παρέμβαση του νέου προεδρείου, ώστε σε συνεργασία με τις άλλες Ενώσεις να κατοχυρωθεί ότι η διασφάλιση του Αγγελιοσήμου θα γίνει για όλους, χωρίς νέες διακρίσεις, χωρίς άλλες κατηγοριοποιήσεις, χωρίς θυσίες συναδέλφων για να διατηρηθούν προνόμια μερίδας μόνον του κλάδου. Έτσι, την περασμένη Δευτέρα κατά την διάρκεια συνεδρίασης του Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, ζητήσαμε να μας ενημερώσει ο πρόεδρος για τυχόν σχετικές ενέργειές του. Έκπληκτοι πληροφορηθήκαμε ότι δεν ασχολήθηκε καθόλου με το θέμα, ως όφειλε, δηλαδή δεν μίλησε με κανέναν και δεν ενημέρωσε τα άλλα – αποκλεισμένα από την επιτροπή- σωματεία. Μάλιστα, για να αντιπαρέλθει την πίεση που ασκήσαμε και εξαντλώντας την …αγωνιστικότητά του, πρότεινε να σταλεί επιστολή διαμαρτυρίας-καταγγελίας στο, πλέον αναρμόδιο για την περίπτωση, ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.

Επειδή «το ίδιο έργο, το έχουμε ξαναδεί» (βλ. ανακοίνωση http://wp.me/p2AsHF-4q) και πριν από τρεις μήνες με αποτέλεσμα να υποβαθμιστεί η περίθαλψή μας στον ΕΟΠΥΥ (τεράστιες και εγκληματικές οι ευθύνες του ίδιου προέδρου, ο οποίος με πρόφαση τη δημιουργία νέου επαγγελματικού φορέα ΝΠΙΔ, «έσπασε» το μέτωπο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ με ΕΔΟΕΑΠ, που είχε αντισταθεί αποτελεσματικά σε άλλες τέσσερεις ανάλογες απόπειρες της κυβέρνησης και της τρόικας), επανερχόμαστε – αυτή την φορά δημόσια- με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο, ζητώντας την άμεση και χωρίς χρονοτριβές δραστηριοποίηση της ΕΣΠΗΤ στους παρακάτω άξονες:

  • Απόφαση του Δ.Σ. για κοινή δράση, ενημέρωση των άλλων Ενώσεων για τις εξελίξεις
  • Συμμετοχή του προέδρου της ΕΣΠΗΤ στην «επιτροπή» και στις σχετικές διαβουλεύσεις
  • Σύνταξη και αποστολή υπομνήματος σε όλους τους φορείς-κόμματα-σωματεία.

Τονίζουμε πως το νέο προεδρείο της ΕΣΠΗΤ «κατόρθωσε» με σειρά άστοχων κινήσεων να χάσει μέσα σε λίγους μήνες, όλα όσα είχε «χτίσει» αυτό το σωματείο την τελευταία δωδεκαετία και παρά τις έγκαιρες προειδοποιήσεις, κινήθηκε πάντα αντίθετα με τις προτάσεις μας και την κοινή λογική.

Θυμίζουμε:

  1. Τη νέα απόπειρα ρύθμισης του διαδικτύου (που και πάλι επιχειρούσε να αποκλείσει το ΤΑΙΣΥΤ από το Αγγελιόσημο), όπου -όπως τουλάχιστον ο ίδιος ισχυρίστηκε σε σχετικές αιτιάσεις μελών του Δ.Σ.- ούτε τότε «γνώριζε» ο πρόεδρός μας, ούτε «ενδιαφέρθηκε» να μάθει το περιεχόμενο του απαράδεκτου για τους ασφαλισμένους του ΤΑΙΣΥΤ αιτήματος, που επί ενάμιση μήνα μοίραζαν σε διαδοχικές συναντήσεις με πολιτικούς αρχηγούς μπροστά του.
  2. Αντί να παραμείνει στο ενιαίο μέτωπο και την κοινή μοίρα ΕΤΑΠ-ΜΜΕ με ΕΔΟΕΑΠ, όπως είχαμε συμφωνήσει με την πλειοψηφία του κλάδου, άφησε ανοιχτό παράθυρο ίδρυσης δήθεν ΝΠΙΔ, με αποτέλεσμα ο ΕΔΟΕΑΠ σήμερα να έχει εξαιρεθεί και το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ να χάνει συνεχώς κομμάτια της περιουσίας του (περίθαλψη, επικούρηση) και ως «Ιφιγένεια» να θυσιάζεται για να απολαμβάνουν άλλοι εξαιρέσεις.
  3. Πέντε μήνες περίμενε το Δ.Σ. του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ να λάβει τις θέσεις της ΕΣΠΗΤ και την τεκμηρίωση προτείνοντας αλλαγές, όπως επανειλημμένα ζητήσαμε, για το άρθρο 5 του Καταστατικού του ΤΑΙΣΥΤ (σχετικά με τη βάση υπολογισμού συντάξεων). Η διοίκηση της ΕΣΠΗΤ αδιαφόρησε επιδεικτικά και το αποτέλεσμα θα φανεί άμεσα στα μειωμένα ποσά σύνταξης που θα εισπράξουν οι νέοι συνταξιούχοι.
  4. Ακόμη περιμένουμε να μάθουμε τους σχεδιασμούς της διοίκησης («Νέα Κίνηση», «Εν-Τύπως», «Παρατύπως») για τις δύο Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στα περιοδικά. Έγινε μια καθυστερημένη συνάντηση με τον ΣΕΠΤ, τέλη Σεπτέμβρη, χωρίς αποτέλεσμα και έκτοτε σιωπή. Τα ίδια και με την ΚΥΑ που έληξε πριν ένα μήνα (εδώ, μόνο σιωπή). Εκ μέρους της διοίκησης προφανώς, το «Παρατύπως» (βλ. ανακοίνωση) εν είδει μνημόσυνου μεταξύ άλλων ψελλίζει ότι: «δεν μπορεί να υπάρξει νέα συλλογική σύμβαση εάν δεν υπάρξει άλλου τύπου εργατικό, συνδικαλιστικό κίνημα στον κλάδο και γενικότερα».

Αν κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα, δεν θέλουν να συγκρουστούν με τις όποιες εξουσίες και συστήματα ή ονειρεύονται να εξαργυρώσουν υπηρεσίες, είναι υπόλογοι για όλα αυτά. Άλλα περιθώρια ανοχής δεν υπάρχουν.

Καταγγέλλουμε την αδιαφορία της διοίκησης και, εάν υπάρχουν απαντήσεις στις καταγγελίες μας, ζητάμε να δοθούν δημόσια αμέσως.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ & ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ