Σχετικά με την πρωτοβουλία της ΕΣΗΕΑ για το μητρώο μη μελών της – εργαζομένων σε ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής

20140526daekd4esieainternetmme100x145Βρίσκουμε ιδιαίτερα σημαντική και χαιρετίζουμε την απόφαση του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ να προχωρήσει, έστω με πολύχρονη καθυστέρηση, στη δημιουργία Μητρώου δημοσιογράφων – μη μελών της ΕΣΗΕΑ, οι οποίοι εργάζονται σε ενημερωτικά ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής.

Οφείλουμε επίσης να ενημερώσουμε – υπενθυμίσουμε στο Διοικητικό Συμβούλιο και στα μέλη της ΕΣΗΕΑ, ότι η ΕΣΠΗΤ με τροποποίηση του Καταστατικού της, από το 2002 εγγράφει με πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα ως μέλη της τους δημοσιογράφους που εργάζονται σε ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής, ανεξαρτήτως φορέα ασφάλισης.

Σημαντικός είναι επίσης ο στόχος «να καταγράψει την κατάσταση που επικρατεί» και «να προχωρήσει σε καίριες παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων» του διαδικτύου.

Θυμίζουμε ότι σχετικές πρωτοβουλίες για το ίδιο θέμα έχουν αναπτυχθεί κατά καιρούς τόσο από την ΠΟΕΣΥ από το 2010, όσο και από άλλες δημοσιογραφικές Ενώσεις, με πλέον πρόσφατη την ημερίδα που διοργάνωσε η ΕΣΠΗΤ, στις 29 Ιανουαρίου 2014.

Πιστεύουμε πως, για να αποδειχθεί αποτελεσματική αυτή η πρωτοβουλία, η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ οφείλει να ζητήσει τη συνεργασία όλων των δημοσιογραφικών Ενώσεων. Ταυτόχρονα, σε συνεργασία με τα άλλα σωματεία εργαζομένων σε ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής, να εξελίξει τον διάλογο για τη διαμόρφωση ενιαίου, συγκεκριμένου εργασιακού και ασφαλιστικού πλαισίου διεκδικήσεων.

Υπάρχουν συγκεκριμένες θέσεις και απόψεις με ευρύτατη συναίνεση, οι οποίες έχουν δημιουργήσει προτάσεις κοινής αποδοχής.

Μόνο με πνεύμα ομοψυχίας, ειλικρινούς συνεργασίας και ενιαίου μετώπου διεκδικήσεων θα πετύχουμε λύση προς το συμφέρον όλων των δημοσιογράφων και της Ενημέρωσης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ – ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

Μερικές σκέψεις για τη Γενική Συνέλευση

Επιστολή Γιάννη Πλαχούρη για τη Γενική Συνέλευση της ΕΣΠΗΤ

Με αφορμή τη Γενική Συνέλευση της ΕΣΠΗΤ, σκέφθηκα πόσο επίκαιρη παραμένει η παρότρυνση της αττικής Δημοκρατίας, ότι κάθε πολίτης οφείλει να ασχολείται για κάποιο διάστημα υποχρεωτικά με τα κοινά -έτσι, θα έχει την ευκαιρία να αντιλαμβάνεται τη σκοπιμότητα των επιχειρημάτων και, κυρίως, να μπορεί να διακρίνει με ευκολία το ψέμα και την υποκρισία. Έχει τεράστια ευθύνη ο πολίτης –και βέβαια και το μέλος ενός σωματείου, όταν δέχεται τις εξελίξεις μοιρολατρικά, άβουλος θεατής.

Προσωπικά βλέπω ότι σχεδιάζεται από τρόικα, κυβέρνηση, συγκεκριμένους μεγαλοεκδότες και εργοδοτικούς συνδικαλιστές, ένα πλήρως ελεγχόμενο τοπίο ενημέρωσης. Εκεί θα επιβιώσουν τέσσερα-πέντε το πολύ, συγκροτήματα, κάποιες ελάχιστες ανεξάρτητες επιχειρήσεις περιοδικών και ελάχιστες συνεταιριστικές επιχειρήσεις, οι λίγες πραγματικά ανεξάρτητες, οι περισσότερες προκάλυμμα επιχειρηματικών συμφερόντων, που με το πρόσχημα του συνεταιρισμού, θα κρατούν τους εργαζόμενους σε χειρότερη ομηρία, απ’ ό,τι τώρα, καθώς θα τους έχουν «συνεταίρους» και στις ζημιές τους -προτάσεις Σκαναβή στους εργαζόμενους του Επενδυτή και του Ελεύθερου Τύπου. Οι «ολίγοι κι εκλεκτοί» δημοσιογράφοι των τεσσάρων – πέντε μεγάλων συγκροτημάτων θα έχουν εργοδοτικό «μπόνους» το αγγελιόσημο και δικό τους ανεξάρτητο Επαγγελματικό Ταμείο (θυμίζω την πρόταση Αλαφούζου, να γίνει αυστηρά ανταποδοτικό το αγγελιόσημο για τα συγκροτήματα που το παράγουν και να επιδοτεί μόνο τις εισφορές των εργαζόμενων σε αυτά τα συγκροτήματα). Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι που μένουν απέξω, θα πεταχτούν στον «κουβά» των ενιαίων Ταμείων και τα ΜΜΕ θα γίνουν απολύτως ελεγχόμενα από τους διαπλεκόμενους ολιγάρχες.

Απέναντι σε αυτά, περισσότερο από ποτέ πριν, επαναλαμβάνω πως χρειάζεται μια συνολική κλαδική στρατηγική. Καθαρή, συγκεκριμένη, με αρχές και ισονομία για να διασώσει την ενότητα των εργαζομένων και να στήσει το Συνδικάτο Τύπου.

Στα δικά μας, της ΕΣΠΗΤ, από τα πολλά που ειπώθηκαν πρέπει να σχολιάσουμε την παραπληροφόρηση Μπερεδήμα – Μπατή – Πέπονα – Αλατά, στα εξής κρίσιμα:

  • Για το διαδίκτυο: Στην ημερίδα που πραγματοποίησε, τον Φεβρουάριο του 2014, η ΕΣΠΗΤ αναδείχθηκε η λύση που εισηγήθηκε από το 2009 η επιτροπή της ΠΟΕΣΥ (Βασιλόπουλος, Νικολόπουλος, Μπαζαίος, Μποζίνη) και αντέδρασαν στην εφαρμογή της η συντεχνία Τσαλαπάτη – Σόμπολου, παρέα με τον Μπερεδήμα. Η λύση να ενταχθούν οι εργαζόμενοι του διαδικτύου στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ με εργοδοτικές εισφορές -όπως οι εργαζόμενοι στις ΓΓΕ- δεν είναι καινούργια. Αρκεί αυτή να μην οδηγεί στην παραίτηση για επέκταση του αγγελιοσήμου στο διαδίκτυο, όπως ονειρεύονται οι εργοδότες. Ο Μπερεδήμας ψευδέστατα δήλωσε ότι υπάρχει συμφωνημένη τροπολογία στην ΠΟΕΣΥ και αυτή προωθεί. Το μόνο που «προωθεί» είναι αυτό που είχαμε καταγγείλει ότι σπρωχνόταν «κάτω από το τραπέζι» από το συντεχνιακό κονκλάβιο του ΕΔΟΕΑΠ, ώστε όλο το αγγελιόσημο από το internet να καταλήγει εκεί, βάζοντας ταφόπλακα στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.
  • Για τον μηχανισμό του αγγελιοσήμου: Στήθηκε το 1998 και ενισχύθηκε με επιπλέον προσωπικό το 2006, με τη συμφωνία όλων ανεξαιρέτως των Ενώσεων που παίρνουν αγγελιόσημο. Στήθηκε όταν διαπιστώθηκε ότι περίπου το 60% του πόρου «χανόταν», μετά το νομοθετικό αίσχος Βενιζέλου, με το οποίο υπόχρεοι αγγελιοσήμου έπαψαν να είναι τα ΜΜΕ και έγιναν οι διαφημιζόμενοι και οι διαφημιστές (Ιδού και το «στημένο παιχνίδι», για τη μη ανταποδοτικότητα του κοινωνικού πόρου των Ταμείων μας, με την οποία επιχειρείται το ξήλωμα του αγγελιοσήμου). Με τη μεθόδευση αυτή –δώρο στους εκδότες- οι ελεγχόμενες για αγγελιόσημο εταιρείες από 1.000 περίπου, εκτοξεύθηκαν σε… 30.000 διαφημιζόμενους και διαφημιστικές! Ήταν και είναι πράξη ευθύνης των Ενώσεων και έμπρακτη μέριμνα για τα συμφέροντα των μελών τους, γιατί και τα Ταμεία μας με τα αποθεματικά τους, δική μας περιουσία είναι!

Σκοπός του μηχανισμού είναι να ελέγχει αν το αγγελιόσημο που καταβάλλεται στο Ταμείο είναι το αναλογούν από τις διαφημίσεις και να παρέχει υλικό στο Ταμείο για να διεκδικούνται δικαστικά και μέσω ΚΕΔΕ (Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων) τα οφειλόμενα. Μπερεδήμας – Αλατάς πρωτοστάτησαν στην υπονόμευση και διάλυσή του, διαδίδοντας συκοφαντικά και ψευδέστατα, όπως αποδείχθηκε ότι παίρνουν 15 μισθούς! Καταγγέλθηκαν δημόσια γι’ αυτό, από τη ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ – ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ. Οι εργαζόμενοι στο Μηχανισμό κατηγορήθηκαν επειδή… αμείβονταν με τα προβλεπόμενα από τη ΣΣΕ της ΕΠΗΕΑ, επειδή εργάζονταν με… συμβάσεις αορίστου χρόνου και όχι ορισμένου! Διέδιδαν ότι είναι «παράνομη» και δεν υπάρχουν αποφάσεις για τη συγκρότησή της από τα Σωματεία! Δεν εύρισκαν Μπερεδήμας και Αλατάς κανένα έγγραφο, κανένα πρακτικό στην ΕΣΠΗΤ για την Επιτροπή Ελέγχου Αγγελιοσήμου! Χρειάστηκε να απειλήσει με αίτημα δικαστικής συνδρομής, εγγράφως η Ζαρίφη, για να βρουν όλα αυτά που δεν εύρισκαν!

Θέλω να ελπίζω ότι η υπόθεση υπονόμευσης και διάλυσης της Επιτροπής Ελέγχου Αγγελιοσήμου έκλεισε… Οι εργαζόμενοι δέχθηκαν μείωση των αποδοχών τους κατά 15%, ύστερα από αίτημα των προέδρων των Σωματείων, σε κοινή συνάντηση που είχαν μαζί τους, καθώς και λόγω της πτώσης του αγγελιοσήμου, τα έσοδα των Σωματείων έχουν μειωθεί δραματικά.

  • Για το ασφαλιστικό: Καλλιεργείται από συντεχνιαστές η αντίληψη ότι όλοι οι πόροι των Ταμείων πρέπει να καταλήξουν στον ΕΔΟΕΑΠ, καθώς μεθοδεύεται και η μείωση του ποσοστού αγγελιοσήμου, που επιβάλλεται στις διαφημίσεις. Ζητούν προκλητικότατα την αφαίμαξη του ΕΤΑΠ ΜΜΕ, για να επιβιώσει ο ΕΔΟΕΑΠ! Ειδικότερα σε ό,τι αφορά το δικό μας Ταμείο Β’ Διεύθυνση – ΤΑΙΣΥΤ, ζητούν τον κοινωνικό πόρο επί των πωλήσεων και το αγγελιόσημο των εβδομαδιαίων εφημερίδων! Το αίτημα διατυπώνεται ευθέως από τον πρόεδρο του ΕΔΟΕΑΠ, Πάνο Σόμπολο, και ύπουλα από τον πρώην πρόεδρο της ΠΟΕΣΥ, μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ και «προστάτη» τού Θέμη Μπερεδήμα, Δημήτρη Τσαλαπάτη. Χρειάστηκε η δημόσια παρέμβαση της «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ – ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ», παραμονές του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕΣΥ, με την ανακοίνωση «Τολμά να πάρει θέση το προεδρείο της ΕΣΠΗΤ;», για να ψελλίσει δυο κουβέντες υπεράσπισης των πόρων μας ο πρόεδρος μειοψηφίας –με μία ψήφο ανοχής του ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ- Θέμης Μπερεδήμας. Μέχρι τότε διαδήλωνε αγκαλιά με τον Τσαλαπάτη και τον Αλατά κατά του… ΕΤΑΠ ΜΜΕ, για το ξεπούλημα του αγγελιοσήμου!
  • Για τον πρόεδρο της ΠΟΕΣΥ και την επίθεση που εξαπέλυσε σε βάρος του ο Μπερεδήμας δεν έχω να πω τίποτα. Ο Γιώργος Σαββίδης ήταν εκεί, παρέμεινε αρκετά παρακολουθώντας τη συνέλευση. Η επίθεση σε βάρος του έγινε όταν είχε φύγει και δεν μπορούσε να απαντήσει… Αυτό είναι το ήθος του Μπερεδήμα…
  • Για τα υπόλοιπα: Διευκρινίζω ότι το πνεύμα των παρατηρήσεών μου ως μέλος της Εξελεγκτικής Επιτροπής δεν ήταν μόνο αυτό που επισήμανε ο Θόδωρος Στούρας. Βεβαίως και είναι θέμα –έστω κι αν δεν ενόχλησε τα άλλα μέλη της Εξελεγκτικής– η παρατήρηση ότι υπάρχουν έξοδα που διαπιστώνεται ότι μπορούσαν να είχαν περιοριστεί. Μπορεί να «ηρεμεί» οικονομικά την ΕΣΠΗΤ η αναφορά του Χρ. Πραμαντιώτη «να τα πληρώσει ο Μπερεδήμας» -θέση που ο πρόεδρός μας φάνηκε ότι αποδέχεται, προφανώς προσυνεννοημένος με τα μέλη του Δ.Σ. που τον στηρίζουν και γι’ αυτό δεν περιέλαβε -ως όφειλε- για ψηφοφορία τη διατυπωμένη στην έκθεσή μου, πρόταση). Το κυρίαρχο νόημα των παρατηρήσεών μου, όμως, είναι η κατάργηση θεσμικών οργάνων, η προσπάθεια να καταργηθούν κανόνες ετών για τις οικονομικές ενισχύσεις των μελών, ώστε πλέον τα δικαιώματα να εξυπηρετούνται ως… ρουσφέτια.

Συνέχεια

Ψηφιακά MME και εργασιακός μεσαίωνας

20140129paremvasi_gpl_imeridanewmediaΠαρέμβαση στον διάλογο για τα ψηφιακά ΜΜΕ και στην ημερίδα της ΕΣΠΗΤ που φιλοξενείται σήμερα στις 6:00 το απόγευμα στο αμφιθέατρο της ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20

Το 2005 κάποιες Ενώσεις ούτε καν ήθελαν να ακούσουν για ασφάλιση στο διαδίκτυο και ρύθμιση των στρεβλώσεων που παρουσιάζονταν από τότε. Το εφιαλτικό τοπίο που κληρονομήσαμε από την τότε ολιγωρία έχει περιγραφεί -δεν επεκτείνομαι λόγω χρόνου. Απλά επισημαίνω ότι σήμερα, με τη καθολική παραδοχή της σημασίας και κρισιμότητας του θέματος, θεωρούμε ότι είμαστε σε καλύτερη θέση και κοντύτερα στην λύση του.

Είμαστε όμως; Δηλαδή, ξεπεράσαμε τους συντεχνιασμούς και απαλλαγήκαμε από τους στρεψοδίκες οι οποίοι στο παρελθόν μανιασμένα τορπίλισαν κάθε απόπειρα ρύθμισης του κορυφαίου θέματος για τον κλάδο; Θυμίζω ότι το 2005 κατατέθηκε για πρώτη φορά για το θέμα ερώτηση στη Βουλή από τον τότε βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Φώτη Κουβέλη και η απάντηση του δημοσιογράφου υπουργού Εργασίας Πάνου Παναγιωτόπουλου, ήταν ότι έπρεπε να αποφανθούν οι Γενικές Γραμματείες ποια είναι τα «διαδικτυακά» ΜΜΕ και με ποια κριτήρια χαρακτηρίζονται.

Οι διοικήσεις των σωματείων ΜΜΕ σπατάλησαν τρία χρόνια σε κλαδική αμπελοφιλοσοφία, αν το διαδίκτυο είναι ή δεν είναι ΜΜΕ, αν θέλουμε και πόσες γνωμοδοτήσεις και αναλογιστικές μελέτες, αν θα καλυφθούν ασφαλιστικά τα «μπλοκάκια» ή μόνο οι μισθωτοί, αν θα καλυφθούν οι τεχνικοί (κάποιοι θα θυμάστε την συζήτηση για τα… κομμωτήρια), λίγο πριν τα σαρώσει όλα, ασφαλιστικό και εργασιακά, η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά. χαθήκαμε στα πολλά μέτωπα που κάποιοι επιμένουν να ανοίγουν στις κρίσιμες στιγμές και τα βάναυσα αποτελέσματα που γευόμαστε τώρα.

Τι έχουμε κερδίσει από τότε και πώς θα το εκμεταλλευτούμε; Σας θυμίζω ακόμα:

Το 2009 ο νομικός σύμβουλος της ΠΟΕΣΥ Τάσος Πετρόπουλος ξεκαθαρίζει με γνωμοδότηση ότι το διαδίκτυο είναι τρόπος διανομής ΜΜΕ και όχι νέου τύπου ΜΜΕ. Στο ίδιο πνεύμα επιμένει και το πόρισμα της επιτροπής «Νέων Μέσων» της ΠΟΕΣΥ που είχε δημιουργήσει η νέα συμμαχική διοίκηση της ΠΟΕΣΥ με πρόεδρο τον Βασίλη Μουλόπουλο (στην επιτροπή συμμετέχουν ο Σταμάτης Νικολόπουλος, ο Βασίλης Βασιλόπουλος, η Νατάσσα Μποζίνη και ο Γιάννης Μπαζαίος) -επίκαιρο και σήμερα, με το οποίο αποκαλύπτεται η άποψη του πρύτανη της Νομικής Σχολής Ι. Καράκωστα για αναλογική εφαρμογή των νόμων για τα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο, ξεκαθαρίζεται το νομικό τοπίο, καταγράφονται οι εργασιακές εξελίξεις και προτείνονται λύσεις, τονίζοντας ότι οι προτάσεις αφορούν μόνον όσους δημοσιεύουν διαφημίσεις (φορολογικό κριτήριο) και όχι προσωπικά «ιστοημερολόγια». Σημειώνουν επίσης ότι υπάρχουν αποφάσεις και νόμοι που αναγνωρίζουν ακόμη και ονομαστικά τα ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής και ότι οι εργαζόμενοι σε αυτά ως συντάκτες παράγουν δημοσιογραφική εργασία. Θυμίζουν δε ότι από τη δεκαετία του ’60 εντάσσονται στους νόμους περί τύπου διευρυμένες περιγραφές για τα ΜΜΕ, οι οποίες καλύπτουν και το web.

Την ίδια ώρα, το πρωτοδικείο Ροδόπης σε μια απόφαση-σταθμό για τα blogs (διερευνώντας την ανωνυμία τους), ενισχύει το πνεύμα της εισήγησης, αποφασίζοντας ότι «οι ενημερωτικές ιστοσελίδες διέπονται από το νόμο περί Τύπου», διευκολύνοντας αποφάσεις για ασφάλιση στα Ταμεία μας, εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και καταβολή αγγελιοσήμου.

Όταν καλούνται οι διοικήσεις των Ταμείων και αρμόδιοι φορείς να εφαρμόσουν τις σχετικές διατάξεις, εμφανίζεται νέο πρόσκομμα από… συνδικαλιστές: απαιτούσαν νομοθετική ρύθμιση -που σημαίνει ότι απεμπολούσαμε τις όποιες αναδρομικές οφειλές όσων ασελγούσαν φορολογικά δηλώνοντας τερατώδεις διαφημιστικές δαπάνες στο διαδίκτυο για να γλυτώσουν αγγελιόσημο, αλλά και το απορρέον πλεονέκτημα στις διαπραγματεύσεις και την άμεση εφαρμογή.

Το 2009 καταγράφεται η πρώτη καταβολή αγγελιοσήμου από αμιγώς διαδικτυακό ελληνικό ΜΜΕ στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, για την οποία υπήρξαν αντιδράσεις και από… συνδικαλιστές και μετά από «συμβουλές» δεν συνεχίστηκε. Επίσης το 2009, λίγο πριν αρχίσει η προεκλογική περίοδος για τις ευρωεκλογές, υπήρξε δημόσια δέσμευση από πολιτικό κόμμα ότι θα καταβάλλει αγγελιόσημο για την προεκλογική καμπάνια του στο διαδίκτυο, η οποία αργότερα ξεχάστηκε όταν αντέδρασε «προοδευτικός» διαφημιστής που είχε κεντρικό ρόλο στην καμπάνια.

Μάλιστα, το θεσμικό όργανο των διαφημιστών ζητά από τα μέλη του να μην καταβάλλουν αγγελιόσημο στο web και να προσβάλλουν με διοικητική προσφυγή κάθε σχετική πράξη καταλογισμού, επειδή όπως ισχυρίζεται δημιουργείται «κίνδυνος de facto εφαρμογής»…

Σε νέα ερώτηση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Απ. Κακλαμάνη, αρχές του 2010, η υπουργός Φάνη Πάλλη-Πετραλιά απαντά ότι θέλει κι αυτή, όπως κάποιοι συνδικαλιστές, νόμο (χωρίς να δεσμεύεται να τον φτιάξει), ενώ το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ με τη καταγγελθείσα από όλες τις Ενώσεις τότε διορισμένη διοίκηση, ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να εισπράττει αγγελιόσημο από το διαδίκτυο.

Απόπειρες διαμόρφωσης μιας ενιαίας κατεύθυνσης στον κλάδο για να υπάρξει ενιαίο μέτωπο και στρατηγική και για να εκμεταλλευτούμε τα όποια πλεονεκτήματα και ήταν πολλά τορπιλίστηκαν από μέσα. Τόσο καλά.

Κερδίσαμε κάτι από τότε; Το καλοκαίρι του 2010 ο Κουτρουμάνης εμφάνισε το περίφημο άρθρο 67. Είχε στα χέρια τις απόψεις της Ομοσπονδίας, ήταν ενημερωμένος για το νομικό πλαίσιο, όμως χωρίς την παραμικρή διαβούλευση –στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι μιλούσε υπόγεια, όπως ομολόγησε, με γνωστούς συνδικαλιστές, δεν χρειάζονται ονόματα -σκοπός της αναφοράς δεν είναι να καταγγείλουμε, αλλά μήπως διδαχτούμε και κατανοήσουμε- επέλεξε τον δρόμο Πετραλιά, δηλαδή νομοθετική ρύθμιση, που σημαίνει μέσα στα άλλα «χάρισμα» των όποιων αναδρομικών οφειλών των εκδοτών.

Άντε να το δεχθούμε αυτό, ανταλλάσσοντας το όμως με ασφάλιση και κατοχυρώνοντας τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων. Όμως το περίφημο 67 εξαιρούσε από τη ρύθμιση τα υπάρχοντα εκδοτικά συγκροτήματα (Μπόμπολα, Ψυχάρη, Αλαφούζο κτλ) και τις ιστοσελίδες τους, περιοριζότανε για παράδειγμα στο νεοεμφανιζόμενο Πρώτο Θέμα ή στις ιδιωτικές επιχειρήσεις χωρίς αντικείμενο ΜΜΕ (πχ Ζαχαροπλαστεία κ.α.), άνοιγε πόρτα να διαφυγή του πόρου, χαρακτήριζε τα διαδικτυακά ΜΜΕ αποκλειστικά ως «εφημερίδα», καταργούσε τις τεχνικές ειδικότητες και άφηνε χωρίς πόρο το ΤΑΙΣΥΤ, προδρομικές σκέψεις των ορέξεων που εκδηλώθηκαν πριν δυο μήνες για αρπαγή πόρων κι ευτυχώς καταδικάσθηκαν στο πρόσφατο Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ σχεδόν ομόφωνα. Να θυμίσω τότε ότι με δυναμική παρέμβαση και διεύρυνση στο θέμα αυτό της συμμαχίας στην ΠΟΕΣΥ από την Ομοσπονδίας Τύπου και Χάρτου, τη καθοριστική οφείλω να παραδεχθώ παρέμβαση της Νανάς Νταουντάκη και των Financial Crimes, την στήριξη από κάποια κόμματα και πολιτικά πρόσωπα και φορείς η κατάπτυστη ρύθμιση αποσύρθηκε. Και βέβαια οι διορθώσεις μας δεν έγιναν δεκτές.

Η τροποποίηση που προτείναμε επεξεργασμένη από όλους τους νομικούς των Ενώσεων και κύρια τους Πετρόπουλο και Περπατάρη, παρότι συμφωνήθηκε σε συναντήσεις εκπροσώπων στον ΕΔΟΕΑΠ, τελικώς θάφτηκε και δεν συζητήθηκε στα Δ.Σ. των Ενώσεων για οριστική συμφωνία -απόδειξη για το παιχνίδι που πήγε να στηθεί και τις εξυπηρετήσεις που επιχειρήθηκαν.

Κερδίσαμε στο μεταξύ κι άλλες συμβολικές μάχες. Με τη νομική συμβολή της ΕΣΠΗΤ ο συνάδελφος Γ.Λ. που κάθεται στο πάνελ, απολυμένος από πόρταλ, κέρδισε απόφαση δικαστηρίου ότι δικαιούται δεδουλευμένα και αποζημίωση με βάση τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας της ΕΣΠΗΤ.

Σήμερα πού βρισκόμαστε λοιπόν; Διαθέτουμε πολλές εναλλακτικές λύσεις. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε το υπάρχον νομικό καθεστώς, μπορούμε να ζητήσουμε ψήφιση της τροπολογίας στην κατεύθυνση ενοποίησης των υπηρεσιών του Ταμείου που σημαίνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με την κατανομή ή όπως είναι το Ταμείο ή μέχρι την ενοποίηση το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ παίρνει τον πόρο και τον κατανέμει σε κάθε Διεύθυνση ανάλογα με τον μέσο όρο στο σύνολο του αγγελιοσήμου που αυτή έχει εισπράξει την τελευταία 5ετία.

Επίσης σήμερα τα σωματεία ΜΜΕ, όπως η ΕΣΠΗΤ, διαθέτουν αρκετά νομικά όπλα για να ασφαλίσουν στο ΕΤΑΠ ΜΜΕ, ειδικότερα στη Β’ Διεύθυνση, τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής, ακόμη κι αν καταγράφονται καθυστερήσεις στο ζήτημα του αγγελιοσήμου: με την επιβολή εργοδοτικής εισφοράς ισοϋψούς του ποσοστού που καλύπτει το αγγελιόσημο, ακριβώς κατά τα πρότυπα των όρων ασφάλισης των εργαζομένων στη ΓΓΕ, που είναι ασφαλισμένοι στη Β’ Διεύθυνση».

Συνάδελφοι, χαιρετίζω την πρωτοβουλία της ΕΣΠΗΤ, εύχομαι οι εμπειρίες και τα στοιχεία που κατατέθηκαν να απαντήσουν το ερώτημα τι έχουμε κερδίσει από τότε και κυρίως να αποδειχθεί η ειλικρίνεια των προθέσεών μας για να τελειώνει τόσο η κοροϊδία προς τους εργαζόμενους στα New Media, όσο και η απόπειρα αφεντικών και συνδικαλιστικών παπαγάλων να καταργήσουν γενικά τα ταμεία και την εργασιακή μας αξιοπρέπειά μας από το παράθυρο.

Γιάννης Πλαχούρης
δημοσιογράφος, πρώην πρόεδρος της ΕΣΠΗΤ